Śledź nas na Facebooku

Sekrety morza martwego

Sekrety morza martwego

Sekrety morza martwego

Dr Katarzyna Paradowska
Warszawski Uniwersytet Medyczny

Morze Martwe jest położone w dolinie ciągnącej się od Syrii aż po kontynent afrykański. W 2006 r. lustro wody leżało 418 metrów poniżej poziomu morza, jest to najniżej położony punkt na Ziemi. Suchy upalny klimat z 330 dniami słonecznymi w roku doprowadził do wysokiego stężenia soli
w wodzie.

Sól była szeroko znana z właściwości leczniczych i upiększających, przypisywano jej magiczną moc. Ceniła ją królowa Saba i królowa Kleopatra. W Polsce Morze Martwe jest powszechnie znane głównie dlatego, że było wymieniane w Biblii. Na jego brzegu leżały starożytne miasta Sodoma i Gomora. Z okolicami Morza Martwego związani byli król Dawid, Herod, Jezus Chrystus i Jan Chrzciciel.

Morze Martwe jest zbiornikiem o najbardziej słonej wodzie na świecie, ale skład minerałów jest inny niż w typowej wodzie morskiej. W morzach i oceanach aż 97% soli stanowi chlorek sodu (NaCl, czyli sól kuchenna), natomiast w Morzu Martwym jest go tylko 8%. Woda Morza Martwego jest bogata w chlorek magnezu (ok. 53%), chlorek potasu (37%), pozostałą część stanowi chlorek sodu, chlorek wapnia i różne pierwiastki śladowe. Oprócz chlorków występują też jodki, bromki, siarczany i węglany. Z dna Morza Martwego wydobywany jest również muł. Jest to czarna, miękka masa o specyficznym zapachu siarki. Muł, podobnie jak sól, zawiera również bogactwo soli mineralnych.

Lecznicze właściwości soli stały się przedmiotem wielu badań naukowych i badań klinicznych, głównie wykonanych w Izraelu. Obserwowano przebieg leczenia pacjentów, którzy korzystali z kąpieli w ciepłej, słonej wodzie, jak i działania specyficznego mikroklimatu. Wysokie ciśnienie atmosferyczne, stabilna słoneczna pogoda, kąpiele – to bodźce działające stymulująco na organizm. Potwierdzono, że sól pomaga w leczeniu: łuszczycy, atopowego zapalenia skóry, bielactwa, grzybic, reumatoidalnego zapalenia stawów, bólów mięśniowych, a także nerwic i depresji.

W trakcie kąpieli w solance zachodzi proces wchłaniania minerałów przez skórę. Po codziennych kąpielach w Morzu Martwym u pacjentów obserwowano wzrost stężenia magnezu, potasu, wapnia, cynku i selenu w organizmie. Terapia nad Morzem Martwym jest skuteczna zwłaszcza dla pacjentów z łuszczycą i atopowym zapaleniem skóry. Za pozytywne efekty leczenia najprawdopodobniej są odpowiedzialne sole magnezu, dominujący składnik w wodzie Morza Martwego, oraz promieniowanie słoneczne. Terapia nad Morzem Martwym pomaga w chorobach stawów. Kąpiele w Morzu Martwym można polecać pacjentom z łuszczycą czy reumatoidalnym zapaleniem stawów, którzy mogą sobie pozwolić na wydatek związany z wyjazdem do Izraela. Alternatywą może być skorzystanie z balneoterapii i fototerapii w sanatorium lub ośrodku SPA.

Jednak możemy skorzystać z kąpieli solankowej przygotowanej w domowej łazience, wykorzystując sól z Morza Martwego. Kąpiele w ciepłej, słonej wodzie z dodatkiem tej soli, bogatej w sole magnezu, potasu i inne minerały, korzystnie wpływają nie tylko na stan pacjentów ze zmianami zapalnymi stawów czy chorobami skóry. Wywierają korzystny wpływ na zdrowie każdego z nas.

Jesteśmy przyzwyczajeni do tego, że w prawidłowej diecie nie powinno zabraknąć witamin, jednak znacznie mniej uwagi zwracamy na to, że może nam brakować minerałów. Tymczasem w typowej polskiej diecie, brakuje magnezu, wapnia, jak i wielu mikropierwiastków (cynku, selenu). Ich źródłem może być sól z mikropierwiastkami używana do przygotowywania potraw, ale też kąpiel w solance. Jony magnezu biorą udział w kilkuset procesach biochemicznych w organizmie, aktywując około 300 enzymów. Przy niedoborze magnezu (częstym u osób pijących dużo kawy) mogą pojawić się skurcze mięśni, migreny, skłonność do depresji. Potrzebuje go skóra, aby utrzymać wilgoć. Wieczorna kąpiel w solance z dodatkiem olejków zapachowych działa uspokajająco i relaksująco, jest doskonała dla osób przemęczonych i żyjących w stresie.